No to ruszamy...🚀

... w podróż o nazwie "Rok szkolny 2022/2023"

Powodzenia wszystkim "podrózującym" ;)!!!👀

 Katecheta na wakacjach

Czy aby na pewno?*

Czyli od piątku mamy wakacje.

Jednak wielu spośród nauczycieli ma jeszcze:

- konferencje podsumowujące rok szkolny (kilkugodzinne);

- sprawy związane egzaminami i rekrutacją do szkół (czasem do załatwienia dopiero w lipcu i to w drugiej jego połowie);

- papierologię od uzupełnienia;

- ogarnięcie sal po całym roku szkolnym (kilka dni pracy).

W ciągu wakacji wielu będzie finalizować awans zawodowy czyli de facto zdawać egzamin (i często nie jest to na początku wakacji tylko gdzieś w środku).

W sierpniu wielu będzie:

- przygotowywać swoje sale i pracownie przed nowym rokiem szkolnym (znowu kilka dni pracy);

- brać udział w egzaminach poprawkowych uczniów, które niektórzy pedagodzy muszą przygotować;

- uczestniczyć w radach pedagogicznym otwierających nowy rok szkolny (znowu kilkugodzinnych);

- opracowywać podział godzin dla całej szkoły na nowy rok (mnóstwo pracy - aż trudno zliczyć ile dni i godzin);

- przygotowywać materiały dydaktyczne potrzebne uczniom od września (tego nie da się zrobić w jedno popołudnie).

Czy aby na pewno mamy 2 miesiące wakacji i generalni nic nie robimy?

*Tekst dla tych, co twierdzą, że nauczyciele to lenie.

 Opowiadania historii c.d.

czyli "Spotkamy się kiedyś u studni"

Katechetka nuci sobie pod nosem wyżej zacytowany werset piosenki SDM-u.

- A to będzie o niebie - mówi o mało co absolwentka przedszkola.

- A czemu tak uważasz? - pyta katechetka.

- Bo pani nam kiedyś mówiła o Jezusie i o kobiecie. O tym, że Jezus powiedział jej, że da jej wody, po której nie będzie się jej już chciało pić.

- Nie pamiętam - przyznaje nauczycielka.

- A ja pamiętam - uśmiecha się uczennica. 😊

Katecheci sieją słowo. Wytrwale i cierpliwie. Jest tego tak dużo, tyle klas, lekcji i uczniów, że czasem nie pamiętają co mówili. Uczniowie pamiętają. 

Realizuje się obietnica z Księgi Izajasza, że słowo Boże nie wraca do nieba bezowocne. 

Okazuje się po raz kolejny, że słowo ma moc!

 Na wesoło 😂

Pięć warunków dobrej spowiedzi:

1. Rachunek sumienia

2. Żal

3. Yyyyy..???😕

4. Nie jeść

5. Nie pić

🙀😏

A opowie nam pani jakąś historię??!!

    Powyższe pytanie, ku mojemu zdumieniu, słyszałam nie raz wchodząc do klasy. Oto okazuje się, że w dzisiejszym zabieganym świecie, gdzie bombardowani jesteśmy co raz to nowymi nowinkami technicznymi i narzędziami komunikacyjnymi, dzieci wciąż i nadal spragnione są słowa żywego, wypowiadanego do nich bezpośrednio, bez telefonów, komputerów czy smartfonów. Wolą nawet to niż oglądać kolejne bajki. A co ważne owo słowo wypowiedziane przez katechetę pozostaje w umysłach, pamięci i sercu. Jest przyjmowane z radością i wręcz oczekiwane.

Okazuje się, że pomimo nowoczesności XXI wieku SŁOWO nadal MA MOC!!

Taka stara metoda (przekaz ustny) a nadal świetnie się sprawdza.

  

 Katecheta w kryzysie cz. 5

Spojrzenie biblijne

W rozważaniu kryzysu wiary u katechety z pomocą przychodzi ojciec wiary – Abraham. Gdy miał zawrzeć przymierze z Bogiem (por. Rdz 15,7-17) na polecenie Stwórcy wybrał zwierzęta, które porozrąbywał na pół, a gdy zlatywało się do nich ptactwo odganiał je. Z nastaniem wieczora zapadł w głęboki sen. Biblia mówi nam o jednym istotnym szczególe: i opanowało go uczucie lęku, jak gdyby ogarnęła go wielka ciemność (Rdz 15, 12). Wtedy przemówił do niego Bóg, który potem przechodził pomiędzy połówkami zwierząt. A przemówił kiedy słońce zaszło i nastał mrok nieprzenikniony (Rdz 15,17).

Kryzys wiary i ciemności duszy, które przychodzą wcale nie muszą oznaczać oddalenia od Boga. Wręcz przeciwnie. Jak do Abraham przemówił Bóg, gdy patriarcha odczuwał lęk a następnie Stwórca przeszedł pomiędzy połówkami zawierając przymierze, gdy nastały ciemności tak można śmiało mieć nadzieję, że wówczas gdy przeżywa się kryzys wtedy tak naprawdę blisko jest Pan. Rozum i odczucia przysłonięte czy zaćmione mogą nie dostrzegać bliskości Boga. Bóg jest Bogiem paradoksów, Jego myśli nie są naszymi myślami a Jego drogi nie są naszymi drogami (por. Iz 55,8) stąd gdy wydaje się, że On jest daleko, jest tak naprawdę blisko. Dlatego każdy kryzys niesie nadzieję: Bóg jest blisko, przychodzi ze swoją łaską. Pozostaje tylko w to wierzyć.

 

Ku pokrzepieniu

 

Światłem dla tych, którzy tkwią w kryzysie niech pozostaną słowa, które Jezus wypowiedział do Jana Chrzciciela, gdy ten przebywał w więzieniu;

Tymczasem Jan, skoro usłyszał w więzieniu o czynach Chrystusa, posłał swoich uczniów  z zapytaniem: «Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też innego mamy oczekiwać?» Jezus im odpowiedział: «Idźcie i oznajmijcie Janowi to, co słyszycie i na co patrzycie: niewidomi wzrok odzyskują, chromi chodzą, trędowaci doznają oczyszczenia, głusi słyszą, umarli zmartwychwstają, ubogim głosi się Ewangelię. A błogosławiony jest ten, kto we Mnie nie zwątpi». Mt 11,2-6

 Katecheta w kryzysie cz. 4

Jak przeżyć kryzys?

 

            Kryzys ma to do siebie, że domaga się, by podjąć jakieś decyzje i działania. Próbuje wymusić na osobie doświadczającej kryzysu podjęcia jakiś decyzji. Najlepiej jednak po pierwsze nic nie zmieniać tzn. nie podejmować decyzji, które niosą zmianę. W kryzysie nikt nie ma pełnego oglądu rzeczywistości zatem nie trudno o błędną decyzję dlatego nie warto a wręcz nie wolno podejmować decyzji niosących zmianę, bo łatwo popełnić złą decyzję.

Po drugie trzymać się ustalonych zasad w swoim życiu duchowym. Oznacza to trzymać się lub wrócić do swojego ustalonego rytmu modlitwy, cyklu spowiedzi, czytania Pisma świętego, może jakiejś lektury duchowej.

Po trzecie warto mieć kogoś z kim można porozmawiać o swoim kryzysie. Najlepiej gdy byłby to kierownik duchowy. Z jego pomocą łatwiej spojrzeć na sytuację, w której się jest. On jest kimś patrzącym z boku, obiektywnie, stąd warto trzymać się jego rad. Ważne, by był to człowiek Boży.

Po czwarte warto trwać!! Trwać przy Bogu. Rozmawiać z Nim szczerze o tym co się przeżywa. Modlić się mimo wszystko. Pytać Go i słuchać. I niczego przed Nim nie ukrywać. Bóg jest Prawdą więc przyznawanie się przed Nim do prawdy przynosi owoce.