Katecheta na wakacjach

Czy aby na pewno?*

Czyli od piątku mamy wakacje.

Jednak wielu spośród nauczycieli ma jeszcze:

- konferencje podsumowujące rok szkolny (kilkugodzinne);

- sprawy związane egzaminami i rekrutacją do szkół (czasem do załatwienia dopiero w lipcu i to w drugiej jego połowie);

- papierologię od uzupełnienia;

- ogarnięcie sal po całym roku szkolnym (kilka dni pracy).

W ciągu wakacji wielu będzie finalizować awans zawodowy czyli de facto zdawać egzamin (i często nie jest to na początku wakacji tylko gdzieś w środku).

W sierpniu wielu będzie:

- przygotowywać swoje sale i pracownie przed nowym rokiem szkolnym (znowu kilka dni pracy);

- brać udział w egzaminach poprawkowych uczniów, które niektórzy pedagodzy muszą przygotować;

- uczestniczyć w radach pedagogicznym otwierających nowy rok szkolny (znowu kilkugodzinnych);

- opracowywać podział godzin dla całej szkoły na nowy rok (mnóstwo pracy - aż trudno zliczyć ile dni i godzin);

- przygotowywać materiały dydaktyczne potrzebne uczniom od września (tego nie da się zrobić w jedno popołudnie).

Czy aby na pewno mamy 2 miesiące wakacji i generalni nic nie robimy?

*Tekst dla tych, co twierdzą, że nauczyciele to lenie.

 Opowiadania historii c.d.

czyli "Spotkamy się kiedyś u studni"

Katechetka nuci sobie pod nosem wyżej zacytowany werset piosenki SDM-u.

- A to będzie o niebie - mówi o mało co absolwentka przedszkola.

- A czemu tak uważasz? - pyta katechetka.

- Bo pani nam kiedyś mówiła o Jezusie i o kobiecie. O tym, że Jezus powiedział jej, że da jej wody, po której nie będzie się jej już chciało pić.

- Nie pamiętam - przyznaje nauczycielka.

- A ja pamiętam - uśmiecha się uczennica. 😊

Katecheci sieją słowo. Wytrwale i cierpliwie. Jest tego tak dużo, tyle klas, lekcji i uczniów, że czasem nie pamiętają co mówili. Uczniowie pamiętają. 

Realizuje się obietnica z Księgi Izajasza, że słowo Boże nie wraca do nieba bezowocne. 

Okazuje się po raz kolejny, że słowo ma moc!

 Na wesoło 😂

Pięć warunków dobrej spowiedzi:

1. Rachunek sumienia

2. Żal

3. Yyyyy..???😕

4. Nie jeść

5. Nie pić

🙀😏

A opowie nam pani jakąś historię??!!

    Powyższe pytanie, ku mojemu zdumieniu, słyszałam nie raz wchodząc do klasy. Oto okazuje się, że w dzisiejszym zabieganym świecie, gdzie bombardowani jesteśmy co raz to nowymi nowinkami technicznymi i narzędziami komunikacyjnymi, dzieci wciąż i nadal spragnione są słowa żywego, wypowiadanego do nich bezpośrednio, bez telefonów, komputerów czy smartfonów. Wolą nawet to niż oglądać kolejne bajki. A co ważne owo słowo wypowiedziane przez katechetę pozostaje w umysłach, pamięci i sercu. Jest przyjmowane z radością i wręcz oczekiwane.

Okazuje się, że pomimo nowoczesności XXI wieku SŁOWO nadal MA MOC!!

Taka stara metoda (przekaz ustny) a nadal świetnie się sprawdza.